প্ৰতিশোধ হৈছে সেই জন্ৰা য’ত কন্টিনিউটি ভুল ধৰা কেৱল সৌন্দৰ্যগত সমস্যা নহয়। দৰ্শকে যদি কোনো ঋণ মনত ৰাখে যি অনুষ্ঠানটোৱে পাহৰি গ’ল, তেন্তে অন্তিম খণ্ড সন্তোষজনক নহয় - সেয়া ভুল।
01
প্ৰতিশোধত প্ৰথমে কি ভাঙে
মুখ নহয়। জ্ঞান। প্ৰতিশোধৰ প্লট এটা তথ্য-অৰ্থনীতি: প্ৰটাগ’নিষ্টে চতুৰ্থ এপিছ’ডত কিবা শিকিলে, যি বিষয়টো এণ্টাগ’নিষ্টে উণবিঁশতমলৈকে জানে নে তেও জানে নাই, আৰু মাজৰ পন্ধৰটা এপিছ’ড কেৱল তেতিয়াহে কাম কৰে যেতিয়া সেই অসমতা অটুট থাকে।
বিফলতাৰ ধৰণটো হ’ল এগৰাকী চৰিত্ৰে পোৱা নথকা তথ্যৰ ওপৰত কাৰ্য্য কৰা। কোনো পিক্সেল তুলনা কৰা নীৰিক্ষাত ই দৃশ্যমান নহয়, আৰু দৰ্শকে ইয়াক মুহূর্ততে ধৰি পেলায়, কাৰণ তথ্য অনুসৰণ কৰা এই ধৰনীৰ সম্পূৰ্ণ আনন্দ।
ঘৰত উভতা কন্যাই আবিষ্কাৰ কৰে যে তিনি যি হৰুৱা চিঠিৰ কথা কোৱা হৈছিল সেয়া বিষয়ে পৰিয়ালে মিছা ক’লে। এই মওচৰটো গঢ় খাইছে কোনে কেতিয়া জানিছিল তাৰ ওপৰত।
- এপিছ'ড 2
- তেওঁয়ে স্মৃতিচিহ্নটো পায়। চিঠিখন পঢ়া নাই।
- এপিছ'ড 3
- কবিৰে হস্তাক্ষৰ চিনে। কিবা নকয়।
- এপিছ'ড 7
- তেওঁ সেইটো পঢ়ে। অসমতা উল্টাই যায়।
- ট্ৰেকড হিচাপে
- চৰিত্ৰ অনুসৰি, প্ৰতি এপিছ'ড অনুসৰি জ্ঞানৰ অৱস্থা
এপিছ’ড ফাইভৰ বাবে জেনাৰেট কৰা শ্বটখনত যদি তেওঁ লেখকৰ নাম কয়, শ্বটখন বেয়া নহয়। সেইটো অসম্ভব, আৰু চিষ্টেমে কেৱল ক’ব পাৰে কাৰণ এপিছ’ড টুৱে নথিভুক্ত কৰিছিল যে তেওঁ সেইটো পঢ়া নাছিল।
02
রি-চেট নহ'ৰা বৃদ্ধি
যেতিয়া প্ৰতিটো খণ্ডে আগৰটো নকাৰা বৃদ্ধি কৰি মাত্ৰ দাঙি ধৰে, প্ৰতিশোধ-মৌচাক বাণিজ্যিকভাৱে বিফল হয়। দাওঁনি বাঢ়ে, মাচুল কেতিয়াও নিদিয়া হয়, আৰু কুড়িতম খণ্ডলৈ আহোঁতে একো কথাই অৰ্থ নেথাকে।
ঋতুৰ বিট শ্বীটত এইটো সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। বিটসমূহে কি সলায় আৰু ইয়াৰ খৰচ কি সেয়া নথিভুক্ত কৰে, যাতে এস্কেলেচন ৰিছেট নহৈ সঞ্চিত ৰূপে হয়। এইটো এটা লিখনী শৃংখলা, বৈশিষ্ট্য নহয়, কিন্তু পৰিকল্পনাহে ইয়াক পৰীক্ষাযোগ্য কৰা আৰ্টিফেক্ট।
- প্ৰত্যেক উৎকৃষ্টতা-উত্তৰণৰ ফলত কাহিনীৰ অৱস্থাত স্থায়ী প্ৰভাৱ থকা এটা ফলাফল থাকে
- শাৰীৰিক অৱস্থা বাহিত: তৃতীয় পৰ্বত হোৱা আঘাত চতুৰ্থ পৰ্বতো থকা হৈ থকাৰ বাবেই
- সম্পত্তিসকলৰ প্ৰতিটো পৰ্যায়ত এক অনুগামী মালিক থকাৰ ব্যৱস্থা আছে
- এটা উদ্ঘাটনে সকলোৰে নহয়, নিৰ্দিষ্ট চৰিত্ৰসমূহৰ জ্ঞান-অৱস্থা সলায়।
- চূড়ান্ত পে’অফটোৱে এদি ঋণ বৰঙনি কৰে যিটো সত্যিই পৰ্দাত স্থাপন কৰা হৈছিল।
03
য’ত আমি অধিক সাৱধানতা অবলম্বন কৰোঁ
04
মানুহে সোধা প্ৰশ্নসমূহ
কিয় প্ৰতিশোধ continuity ৰ বাবে আটাইতকৈ কঠিন শৈলী?
কাৰণ ইয়াৰ কণ্টিনুইটি তথ্যভিত্তিক, দৃশ্যভিত্তিক নহয়। পোছাক আৰু লোকেচন ৰেফাৰেঞ্চৰ সাপেক্ষে নিৰীক্ষণীয়। কোনে কি জানে, আৰু কেতিয়াৰ পৰা জানে — সেইটো কেৱল কাগজত ৰেকৰ্ড থাকিলে থাকে; সেয়েহে জ্ঞান-অৱস্থা কাগজৰ নোট নহয়, ক্যাননৰ প্ৰথম-শ্ৰেণীৰ অংশ।
মই মোৰ লিখা এটা প্ৰতিশোধমূলক ৱেব সিরিয়াল অভিযোজিত কৰিব পাৰো নে?
হʼ, যদি আপুনি rights ধৰি ৰাখে বা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, visual adaptation rightsো সন্নিৱিষ্ট। সেই শেষ অংশটো সৰ্বাধিক কেতিয়াবা নাথাকে, আৰু তেইয়াই কাৰণে rights clearance এটা blocking gate, শেষত থকা checklist নহয়।
এজন প্ৰতিশোধপথী পাইলট আর্ক কিমান দীঘল হ'ব লাগে?
পাঁচটা এপিছ’ড, প্ৰতিটো লঞ্চ পাইলট আৰ্কৰ দৰে। এই জন্ৰত আৰ্কটোৰ এটা নিৰ্দিষ্ট কাম থাকে: ঋণ স্থাপন কৰা, অসমতা স্থাপন কৰা, আৰু তেনে এটা প্ৰশ্নত শেষ কৰা যাৰ উত্তৰ দৰ্শকে বিচাৰে। যদি পাঁচটা এপিছ’ডে সেইটো নোৱাৰে, তেন্তে সাধাৰণতে প্ৰশ্নটো দৈৰ্ঘ্য নহয়, ধাৰণাটোৱেই।
আপুনি বাস্তৱ ঘটনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰা প্রতিশোধ কাহিনী প্ৰডিউচ কৰে নে?
নহয়। আমি জেনাৰেটেড আৰ্টৱৰ্কত বাস্তৱ মানুহ দেখুওৱা নাই আৰু আমি খবৰ, ৰাজনৈতিক প্রভাব বিস্তাৰ বা ধোঁকা দিয়া টেষ্টিম’নিয়েল উৎপাদনো নকৰো। এটা ধৰণৰ ঘটনাৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত কাহিনী এটা চিনাক্ত কৰিব পৰা ব্যক্তিক লৈ কাহিনীৰ পৰা ভিন্ন, আৰু সেই সঁজুলিটি আমাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ।
মধ্য-সিজনত আমি শেষৰ দৃশ্য সলালে কি হয়?
ইয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা বিটসমূহ পুনৰ সংকলিত হয় আৰু সিহঁতে স্পৰ্শ কৰা গ Gateসমূহ পুনৰ খোলে। ইতিমধ্যে গৃহীত এপিছ'ডসমূহে নিজৰ অনুমোদন বজাই ৰাখে। বস্তৱ খৰচ সাধাৰণতে ছেটআপত থাকে: সলনি কৰা অন্তিমে বহু সময়ে পূৰ্বৰ এপিছ'ডএ ভুল বস্তু ৰোপণ কৰিছিল বুলি জনায়, আৰু সেই এপিছ'ডটো মেরামতিৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে।